افسردگي حالتي خلقي شامل بيحوصلگي
افسردگي حالتي خلقي شامل بيحوصلگي و گريز از فعاليت يا بيعلاقگي و بيميلي است و ميتواند بر افكار، رفتار، احساسات و خوشي و تندرستي يك فرد تأثير بگذارد. وهمچنين گفت وگوهاي ذهني به وجود ميآورد[۲]
افراد افسرده هم ميتوانند احساس ناراحتي، اضطراب، پوچي، نااميدي، درماندگي، بيارزشي، شرمساري يا بيقراري داشته باشند. ممكن است آنها اشتياق خود در انجام فعاليتهايي كه زماني برايشان لذتبخش بوده از دست بدهند، نسبت به غذا بيميل و كماشتها شوند، تمركز خود را از دست بدهند، در بهخاطر سپردن جزئيات و تصميمگيري دچار مشكل شوند، در روابط خود به مشكل، برخورد كنند و به خودكشي فكر كرده، قصد آن را داشته باشند و حتي خودكشي كنند. اختلال افسردگي، ممكن است كه باعث بيخوابي، خواب زياد، احساس خستگي و كوفتگي، مشكلات گوارشي، يا كاهش انرژي بدن شود.
افسردگي يكي از ويژگيهاي برخي از نشانگان[۳] رواني از جمله، اختلال افسردگي اساسي است؛ اما ممكن است كه يك واكنش طبيعي به رويدادهاي زندگي، مانند مرگ نزديكان، اثرات بيماريهاي بدني يا عوارض جانبي مصرف بعضي از داروها و درمانهاي پزشكي باشد، البته تا هنگامي كه اين حالت در يك مدت زمان طولاني، باقي نمانده باشد. يك تشخيص راهنماي تشخيصي و آماري اختلالهاي رواني، افسردگي به شكل يك عادت-كه فرد ميتواند به عنوان بخشي از زندگي خود تجربه كند-را متمايز ميكند.
![]()
يكي از مهمترين اختلالات افسردگي بهويژه در وضعيت پيشرفته، ازدستدادن قدرت تفكر سالم، راحت، خلاقانه يا حتي درست تمركز كردن است كه در مراتب بالاتر و در افسردگيهاي حاد، اختلال تشديد ميشود و باعث مواردي مثل جنون ميشود.
همچنين افسردگي را ميتوان در نتيجه تضعيف ذهن در برابر حل مسائل، ارائه فلسفهها و… براي كنار آمدن با مشكلات روح باشد كه ذهن اصطلاحاً تسليم ميشود و ديگر اميدي ندارد ودر نتيجه افسردگي حاصل ميشود.
برچسب: ،